ماجرای بادبادک اژدها در حیاط مرمرین

موضوع داستان این است خلاقیت، دوستی و شادی هنر طنزآمیز

Originally published on StoryBee. © 2026 StoryBee Inc. All rights reserved.

در حیاط آفتاب‌گیر و باشکوه کاخ گورکانی، عطر انبه‌های رسیده از بساط میوه‌فروشان با بوی جوهر خوشنویسان درآمیخته بود. درباریان با قباهای زردوزی‌شده و طومارهای بلندی در دست، با طمأنینه از زیر طاق‌های مرمرین می‌گذشتند، بی‌خبر از اینکه قرار است جشنواره قایق اژدها با روایتی کاملاً غیرمنتظره برگزار شود. فمی، دختری سرزنده با چکمه‌هایی دست‌ساز از لاستیک‌های بازیافتی و سیم‌های رنگی، با افتخار در مرکز حیاط ایستاده بود. او یک بادبادک غول‌پیکر به شکل اژدها ساخته بود؛ هیولایی از جنس خیزران و کاغذ ابریشمی که بال‌هایش با نقاشی‌های طنزآمیز فمی از اهل دربار تزیین شده بود: وزیر اعظم در حال افتادن روی کوزه‌های ماست، و کاتبان سلطنتی که به جای نوشتن، مگس شکار می‌کردند!\n\nفمی چکمه‌های صداگیرش را به زمین کوبید و گفت: «این اژدها قرار است پیام هنر ما را مستقیماً به ابرها ببرد!» صهیون که کوله‌پشتی‌اش مانند یک کتابخانه متحرک با قفسه‌های چوبی مینیاتوری تا می‌شد، عینکش را بالا داد و طوماری تاریخی بیرون کشید: «از نظر مکانیک پرواز و طبق رساله هوانوردی سال پیش، زاویه بال‌ها نیازمند سه درجه انحراف باد است، مگر اینکه بخواهی بادبادک مستقیماً در دیگ حلیم قصر فرود بیاید!» در همین لحظه، مین‌جون با کنایه لبخند زد و دست در انبان چرمی پر از اسرارش برد. او ماسوره‌ای از نخ نامرئی و صمغ معطر درآورد: «فرمول‌هایت را نگه دار صهیون، اژدهای واقعی نیازمند این ریسمانِ آغشته به پودر سنگ مرمر است تا از گزند بادهای تند در امان بماند.»\n\nفمی نخ را محکم گرفت، دورخیز کرد و دوید. چکمه‌های بازیافتی‌اش صدای تالاپ‌تولوپ خنده‌داری تولید می‌کردند که توجه درباریان اخمو را جلب کرد. باد شدیدی پیچید و اژدهای کاغذی ناگهان جان گرفت؛ اما به‌جای اوج‌گیری مستقیم، چرخشی مارپیچ زد، دُم طویلش دور یک سبد انار حلقه خورد و سه دانه انار آبدار مانند موشک به آسمان پرتاب شدند! کاتبی با وقار در حال خواندن طومار فرامین بود که یکی از انارها درست وسط طومارش شلپ صدا داد. کاتب چشمانش گرد شد و با صدای بم فریاد زد: «این پرنده کاغذی دارد امپراتوری را بمباران می‌کند!»\n\nصهیون وحشت‌زده داد زد: «مرکز ثقل به‌خاطر انارها به هم ریخت! جلد سوم فرهنگ لغت می‌گوید سریع فرار کنیم!» اما فمی فرار نکرد. او با مهارتی شگفت‌انگیز شروع به کشیدن و رها کردن نخ اژدها کرد. مین‌جون فوراً دست به کار شد و قرقره جادویی‌اش را به چرخش درآورد تا کشش مهار شود. بادبادک شیرجه‌ای به سمت حوض مرمر زد، اما با یک تکان هوشمندانه از سوی فمی، انارها داخل آب افتادند و بادبادک با سبک شدن، اوجی تماشایی گرفت.\n\nنسیم ملایم بالایی، نقاشی‌های متصل به دُم اژدها را یکی‌یکی آزاد کرد. برگه‌های طنزآمیز مثل پروانه‌های نقاشی‌شده روی سر درباریان باریدند. یکی از برگه‌ها درست روی کلاه کاتب خشمگین نشست. کاتب تصویر خود را دید که با قلم‌مویی در بینی، در حال اخم کردن به یک قورباغه بود. سکوتی در حیاط افتاد. سپس، لب‌های کاتب لرزید و خنده‌ای بلند و پرطنین سر داد. بقیه درباریان نیز طومارها را پایین آوردند و به تصاویر مضحک خود خندیدند. اژدهای کاغذی فمی با وقار در آبی آسمان ناپدید شد، در حالی که چکمه‌های فمی پیروزمندانه روی سنگفرش‌های مرمر می‌درخشیدند.